นั่งคนเดียวแล้วมองกระจก ที่สะท้อนแสงจันทร์วันเพ็ญ


โดดเดี่ยวกับความเหงา อยู่กับเงาที่พูดไม่เป็น


ฟังเพลงเดิมๆที่เรารู้จัก แต่ไม่รู้ความหมายของมัน


หากฉันจะหลับตาลงสักครั้ง เพื่อพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์



* หากความรักเกิดในความฝัน เราจุมพิตโดยไม่รู้จักกัน


ปฏิทินไม่บอกคืนและวัน ดั่งที่ฉันไม่เคยต้องการ

 
แต่อยากให้เธอได้พบกับฉัน เราสมรสโดยไม่มองหน้ากัน

 
จูบเพื่อร่ำลาในความสัมพันธ์ ก่อนที่ฉันจะปล่อยเธอหายไปโดยไม่รู้จักเธอ



ทบทวนเรื่องราวต่างๆ ทุกๆครั้งที่ฉันตื่นนอน


บทกวีไม่มีความหมาย ฉันงมงายสวดมนต์ขอพร


หากจะมีโอกาสสักหน ที่ร่ายมนต์กับสายน้ำจันทน์


เพื่อจะได้หลับตาลงสักครั้ง แล้วพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์

ชีวิตบางช่วงที่เกี่ยวกัน         เราได้แลกเปลี่ยนซึ่งความฝัน

    
หลายครั้งหลายหน...    หัวใจไม่ตรงกัน       แต่รู้กันต่างคนมีน้ำใจ

  
        เธอไม่ต้องนวลอย่างดวงจันทร์        และฉันไม่ใช่ดวงตะวันฉาย

     
        เราเพียงเป็นคน     คบกันตามสบาย     เมื่อร้างไกลห่วงใยก็แล้วกัน

 

                 ไม่สำคัญ...ว่าเธอมีใคร         ไม่ใช่กงการอะไรของฉัน

                  ไม่สนใจเมื่อเธอสุขสันต์        ขอรู้เพียงวันที่เธอไม่มีใคร


ยังไม่ประคองถ้าเธอล้ม         ถ้าเธอลุกขึ้นยืนได้เองไหว


ขอรู้....ขอเห็นว่าเธอเดินเองได้          จะขอมองดูไกล ๆ อย่างชื่นชม


        ไม่สำคัญ....ว่าเธอมีใคร       ไม่ใช่กงการอะไรของฉัน      


        ต่างหนทางของต่างเรานั้น         ถึงแม้ว่าเราจะไกลซักเพียงไหน      

                                    

ไม่รักแต่คิดถึง

 

คุณเชื่อใน พรหมลิขิต ????

 

 

พรหมลิขิต ------ ทำให้เราพบเจอ

 

 

พรหมลิขิต ------ ทำให้เราพลัดพราก

 

 

ใครจะรู้ว่า พรหมลิขิต คืออะไร เป็นอย่างไร

 

 

เอาเป็นว่า ตัวเราเองต่างหาก

 

 

ที่เป็น  "พรหมลิขิต"

 

 สงกรานต์

 

ใครคนหนึ่งคนนั้น. . ในวันหนึ่งวันนั้น

เคยผูกพันกัน. .ซะมากมาย
      
เพราะวันที่ห่างเหิน. . มันก็เริ่มห่างหาย 

เพียงแค่เพราะเรา. . ไม่เจอะกัน 


ไม่เรียกร้อง. .ให้กลับมา

หรือว่าผลักไส. .  หรืออะไร. . ทั้งนั้น
       
เก็บเอาไว้ในส่วนลึก. .

ซ่อนอยู่อย่างนั้น. . .รู้ว่ามันไม่ไปไหน
      

แม้กระทั่งตอนนี้. . .เขายังอยู่ตรงนี้

ในภาพทรงจำ. . สีจางๆ                

เหมือนว่าจะเลือนหาย. . .คล้ายว่าจะเลือนลาง 

บางอย่างก็ยัง. . .ไม่เปลี่ยนไป 

 

ในความทรงจำสีจางๆ

นานมาแล้วชั้นเคยถูกจับให้ไปเล่นเกม ๆ นึง
แบบที่ฉันไม่เต็มใจนัก(ในตอนนั้น)
แต่พอเล่นไปแล้วก็ ประทับใจมากเลยทีเดียว

มันเป็นเกมส์เกี่ยวกับความรัก...
...มีคนตั้ง โจทย์ขึ้นมาว่า

จะมีสะพานไม้เล็กๆอยู่ ให้เดินไปจนถึงและข้ามสะพานไม้ นั้นโดยที่หลับตา
ถ้าใครสามารถเดินไปถึงได้โดยไม่ตกลงมา
คุณและคู่รักของคุณจะเป็นเนื้อคู่กันตลอดไป.....

ทุกคนจึงพยายามเดินแล้วหลายรอบ
แต่ก็ตกลงมาทุกที
บางคนถึงกับคิดว่า ฉันคงไม่มีเนื้อคู่แล้วล่ะสิ

แต่แล้วก้อได้มีคน ๆ นึงเดินไปถึง จุดหมายโดยไม่ตกลงมา
ทุกคนต่างแปลกใจแล้วก็ถามว่า
...เดินยังไงถึงไม่ตกลงมา....
คำตอบที่ได้ยิน
ทำให้ทุกคนก็เงียบไปเลย
เค้าบอก ว่า "ก้อชั้นแอบลืมตาเดินไง"

..... ลอง คิดดูสิ …

เพื่อความรัก ทุกคนยอมหลับตา
และยอมปฏิเสธสิ่งต่าง ๆ ที่ ทุกคนผ่านมัน
โดยไม่มองอะไรเลย..เค้าสั่งให้หลับตาเดินก็ยอม

..แล้วมันจะไปถึงได้อย่างไร…

ในเมื่อตาเรามองไม่ เห็นทาง...

เวลามีความรักลองเปิดตามองให้ไกล...
อย่าปล่อยให้ความ รักทำให้ตาบอด...
ถึงแม้ว่าลืมตาเดินแล้วยังตกลงมาอีก
แต่ก็คงไม่ตกลงมา เจ็บเท่ากับหลับตาเดิน
.....เพราะเราจะรู้ว่าต้องตกท่า ไหนจึงจะเจ็บน้อยที่สุด.....

 

ไม่จำเป็นว่า...คุณทั้งสองต้องเดินไปในเส้นทางเดียวกัน ไม่จำเป็นว่า...คุณต้องเห็นดีเห็นงามไปด้วยเสียทุกอย่าง ไม่จำเป็นว่า...คุณต้องมีส่วนร่วมในความฝันของเขา ไม่จำเป็นว่า...คุณต้องเสียสละตัวเองส่งเขาให้ถึงฝั่ง และไม่จำเป็นเลย...ที่คุณต้องทำทุกอย่างเพื่อเขา แต่มันจำเป็นอย่างยิ่งที่คุณต้อง...... คิดถึงเขาเสมอในทุกๆวัน โอบกอดเขาเบาๆให้เขารู้ว่ายังมีคุณอยู่ข้างๆ บอกรักแทนความหมายทั้งหมดในใจที่มี และเติมเต็มซึ่งกันและกัน รักแท้...มีอิสระดังนกโบยบิน รักแท้...ไม่ต้องการคำนิยามใดๆ รักแท้...จะค่อยๆเติมโตอย่างสวยงาม รักแท้...สามารถดูแลตัวเองได้ รักแท้...ไม่มีวันหมดไป แต่แค่เปลี่ยนไปตามสถานะที่ควรจะเป็น อย่าพูดว่า...ฉันไม่รักเธออีกแล้ว ถ้าหากคุณยังทำใจไม่ได้ อย่าถอดใจ...ถ้าคุณยังรู้สึกทนได้ อย่าบอกลา...ถ้าคุณยังมองเห็นหนทางที่สามารถเดินต่อไปด้วยกัน อย่าบอกว่าคิดถึง...ถ้าคุณไม่ได้คิดถึง อย่าบอกว่ารัก...ถ้าคุณไม่ได้รู้สึกรัก อย่าบอกว่าห่วงใย...ถ้าเพียงเพราะต้องบอกไปเพราะความเคยชิน และสุดท้าย...... อย่าเสียใจ....ถ้าคุณได้ตัดสินใจดีแล้ว

 

 

 

 

 

 

I believe geu daen gyut e ups ji man
i dae ro i byul eun a ni gess jyo
I believe na e ge o neun gil eun
jo geum mul ri dol a ol ppoon i gess jyo

mo doo ji na gan geu gi ug sog e su
nae ga na reul a peu ge ha myu noon mool eul man deul jyo

na man keum ool ji anh gi reul
geu dae manh eun noon mool ups i nal
pyun ha ge ddu na joo gi reul
un jen ga da shi dol a ol
geu dae ra neun gul al gi e
nan mid go iss gi e
gi da ril gge yo nan geu dae yu ya man ha jyo

I believe nae ga a pa hal gga bwa
geu dae neun ool ji do mos haess gess jyo
I believe heu reu neun nae noon mool i
geu ddaen da shi nae ge dol ryu joo gess jyo

ja ggoo mum choo neun nae noon gil sog e su
geu dae mo seup deul i ddu ol ra noon mool eul man deul jyo
na man keum ool ji anh gi reul
geu dae manh eun noon mool ups i nal
pyun ha ge ddu na joo gi reul
un jen ga da shi dol a ol
geu dae ra neun gul al gi e
nan mid go iss gi e
gi da ril gge yo nan geu dae yu ya man ha jyo

na geu dael al gi jun i se sang do
i ruh ge noon boo syus neun ji
geu ha neul a rae su
i jen noon mool ro nam gyu jyuss ji man
i ja ril nan ji kil gge yo
geu dae ran i yu man eu ro
na e ge neun gi da rim jo cha
choong boon i haeng bog ha gess jyo
sa rang han i yu man eu ro
ddo ha roo ga ji na ga go
o neun gil ij u do
gi da ril gge yo
nan geu dae yu ya man ha jyo

ความรักคือ... ความวุ่นวาย

...เมื่อมีความรักจะทำให้คุณทำตัวไม่ถูก
และเกิดความเปลี่ยนแปลงในตัวหลายๆ อย่าง
 ไม่น่าเชื่อเลยว่าแค่คนคนเดียว
จะทำให้คุณเปลี่ยนแปลง...
 ...นิสัยเก่าๆ อันมีมาตั้งแต่อ้อนแต่ออกของคุณ…

แรกเริ่มมีรัก... คุณอยากให้เขามองคุณยิ่งกว่าใคร
…และให้ความสำคัญกับคุณยิ่งกว่าใคร...
 เป็นครั้งแรกที่คุณรู้สึกร้อนรน...
ที่จะอยากรู้ความคิดความอ่านความลับ
รวมทั้งเรื่องส่วนตัวเล็กๆ น้อยๆ ของเขา
คุณจะจดจำเรื่องของเขาได้ดีซะยิ่งกว่า...
...หนังสือเตรียมสอบที่คุณท่องไว้ตั้งหลายเที่ยว.... 

ความเป็นตัวของคุณเองเริ่มหดหาย...
...จมไปกับความอายที่จะทำอะไรได้อย่างเปิดเผยเช่นแต่ก่อน
 เพราะคุณไม่อยากให้เขารู้สึกไม่ดี
...กับอะไรในบางอย่างในตัวคุณ...

…เวลาที่ได้คุยกับเขาคุณจะวางตัว
...เหมือนกับที่คุณอยู่กับเพื่อนไม่ได้...
เพราะความรู้สึกมันต่างกัน
เวลาที่พบกันช่างมีความสุขและสั้นนัก
 คุณอยากจะอยู่กับเขานานๆ

...เมื่อคุณผิดหวัง…
คุณจะกล่าวโทษทุกสิ่งทุกอย่างที่มันพอจะอ้างได้ว่า...
เป็นสาเหตุที่ทำให้คุณเจ็บปวด...
แม้กระทั่งตัวคุณเอง...

สิ่งรอบข้างดูเลวร้ายกว่าเมื่อก่อน
สีชมพูบัดนี้... เป็นสีดำหม่นหมองไปแล้ว
คุณจะทรมานซะยิ่งกว่าอะไรในโลก
ทุกอย่างรอบตัวดูจืดชืดไร้สีสัน... ไร้ซึ่งชีวิตชีวา 

นี่แหละความวุ่นวายของความรัก
แต่... ถึงจะดูวุ่นวายแค่ไหน...
ใครๆ ก็ต้องการมันอยู่ดี... จริงมั้ย?

 

H[a]P[p]Y B[i]R[t]H D[a]y To Me