•°o.O·÷±‡± A|ways ±‡±÷O.o°•

 นั่งคนเดียวแล้วมองกระจก ที่สะท้อนแสงจันทร์วันเพ็ญ


โดดเดี่ยวกับความเหงา อยู่กับเงาที่พูดไม่เป็น


ฟังเพลงเดิมๆที่เรารู้จัก แต่ไม่รู้ความหมายของมัน


หากฉันจะหลับตาลงสักครั้ง เพื่อพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์



* หากความรักเกิดในความฝัน เราจุมพิตโดยไม่รู้จักกัน


ปฏิทินไม่บอกคืนและวัน ดั่งที่ฉันไม่เคยต้องการ

 
แต่อยากให้เธอได้พบกับฉัน เราสมรสโดยไม่มองหน้ากัน

 
จูบเพื่อร่ำลาในความสัมพันธ์ ก่อนที่ฉันจะปล่อยเธอหายไปโดยไม่รู้จักเธอ



ทบทวนเรื่องราวต่างๆ ทุกๆครั้งที่ฉันตื่นนอน


บทกวีไม่มีความหมาย ฉันงมงายสวดมนต์ขอพร


หากจะมีโอกาสสักหน ที่ร่ายมนต์กับสายน้ำจันทน์


เพื่อจะได้หลับตาลงสักครั้ง แล้วพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์

ชีวิตบางช่วงที่เกี่ยวกัน         เราได้แลกเปลี่ยนซึ่งความฝัน

    
หลายครั้งหลายหน...    หัวใจไม่ตรงกัน       แต่รู้กันต่างคนมีน้ำใจ

  
        เธอไม่ต้องนวลอย่างดวงจันทร์        และฉันไม่ใช่ดวงตะวันฉาย

     
        เราเพียงเป็นคน     คบกันตามสบาย     เมื่อร้างไกลห่วงใยก็แล้วกัน

 

                 ไม่สำคัญ...ว่าเธอมีใคร         ไม่ใช่กงการอะไรของฉัน

                  ไม่สนใจเมื่อเธอสุขสันต์        ขอรู้เพียงวันที่เธอไม่มีใคร


ยังไม่ประคองถ้าเธอล้ม         ถ้าเธอลุกขึ้นยืนได้เองไหว


ขอรู้....ขอเห็นว่าเธอเดินเองได้          จะขอมองดูไกล ๆ อย่างชื่นชม


        ไม่สำคัญ....ว่าเธอมีใคร       ไม่ใช่กงการอะไรของฉัน      


        ต่างหนทางของต่างเรานั้น         ถึงแม้ว่าเราจะไกลซักเพียงไหน      

                                    

ไม่รักแต่คิดถึง

 

คุณเชื่อใน พรหมลิขิต ????

 

 

พรหมลิขิต ------ ทำให้เราพบเจอ

 

 

พรหมลิขิต ------ ทำให้เราพลัดพราก

 

 

ใครจะรู้ว่า พรหมลิขิต คืออะไร เป็นอย่างไร

 

 

เอาเป็นว่า ตัวเราเองต่างหาก

 

 

ที่เป็น  "พรหมลิขิต"

 

 สงกรานต์

 

ใครคนหนึ่งคนนั้น. . ในวันหนึ่งวันนั้น

เคยผูกพันกัน. .ซะมากมาย
      
เพราะวันที่ห่างเหิน. . มันก็เริ่มห่างหาย 

เพียงแค่เพราะเรา. . ไม่เจอะกัน 


ไม่เรียกร้อง. .ให้กลับมา

หรือว่าผลักไส. .  หรืออะไร. . ทั้งนั้น
       
เก็บเอาไว้ในส่วนลึก. .

ซ่อนอยู่อย่างนั้น. . .รู้ว่ามันไม่ไปไหน
      

แม้กระทั่งตอนนี้. . .เขายังอยู่ตรงนี้

ในภาพทรงจำ. . สีจางๆ                

เหมือนว่าจะเลือนหาย. . .คล้ายว่าจะเลือนลาง 

บางอย่างก็ยัง. . .ไม่เปลี่ยนไป 

 

ในความทรงจำสีจางๆ